Kazantzakis – One Century of Humanism


I remember very well what the first thing that I learned from books was. I remember equally well from whom I was taught. Each writer is definitely different but we always have our own very subjective choice.

"Nikos Kazantzakis" από τον Μουσείο N. Καζαντζάκη / Kazantzakis Museum - http://www.kazantzakis-museum.gr/icon-detail.php?block_id=http://147.52.130.130/content/images/00441.jpg&parent_block_id=2369. Υπό την άδεια Creative Commons Attribution 3.0 μέσω Wikimedia Commons - http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Nikos_Kazantzakis.jpg#mediaviewer/File:Nikos_Kazantzakis.jpg
“Nikos Kazantzakis” από τον Μουσείο N. Καζαντζάκη / Kazantzakis Museum – http://www.kazantzakis-museum.gr/icon-detail.php?block_id=http://147.52.130.130/content/images/00441.jpg&parent_block_id=2369. Υπό την άδεια Creative Commons Attribution 3.0 μέσω Wikimedia Commons – http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Nikos_Kazantzakis.jpg#mediaviewer/File:Nikos_Kazantzakis.jpg

From the time when I was of a young age, I considered Nikos Kazantzakis as something profoundly utopian, a man who never existed and never died; for me is aura! He achieved in his own unique way, what the authors are eternally struggling to achieve; immortality and change.

There is no need to be young enough or older enough in order to read Kazantzakis. It’s not as abstruse as a lot of people want to present him. It is hardly straightforward, if I can use a term like this, because for the heroes of his works, you have to descend to the most rugged layers of your soul.

Every writer comes to our life as a juncture and commonly by choice. Sometimes he/she affects us and other times he/she is forgotten, or simply left for a reprocessing at a more appropriate time.

Books are not only the content, the characters and the stories. In fictional narratives the one who is “pulling the mind”, is the author himself, who manages to complicate notions of the world, within a few words.

If it is to come….

If you ever read Kazantzakis, do not be scared in the beginning by his bizarre writing and from his own words, remember that speaks a language above all social. It is not the Hellenicity of his writing that sweetens the reader but this literary aptitude that makes him capable of placing his characters in a multicultural spacetime. He puts them to speak a language that now lapses, but does not let them to lose the features of his culture. And primarily, he lets them be modern, as we are.
In his books, he creates the most naturalistic human societies, states that we often choose to forget due to their diversity. He reminds us that humans love each other if you put them together and grow big if you divide them. He accepts so natural the brutality of our nature, he places the man in the most dynamic position and feeds him by his weaknesses. Even God in Kazantzakis keeps the most beautiful dimension, becomes a sweet aura, nothing cryptic, but a simple human need, a form we created to alter our soul.
Kazantzakis talks about everything with a way we would like to hear, but he does no favor to us. His pen had the strength to reconcile the left political party with God and the white color with the black. He did not care what you are and who you are, but that you are a person, and even if you’re captious, you would calm down. Always born a poet who ached for the world with the most realistic way, a grounded idealist, a sweet proponent of all those who daily ask us to defend them. For him fair does not always win, but it’s worth trying for. Not because it will change something in the world, but because we would change our souls.
He made people out of soil, water and love. And he blew within the body humanity as well. He gave to the somatization the driving force which it deserved, and he loved woman more than anyone else. Every woman, of every age, and every woman’s body. He did equated love with youth and that is because in each of his writing pages maintains a sense of eternal hope.
He talked about everything, about what still divides us, for civil wars, for poverty, for the soul and authority in an objective and familiar way.

I could write for days. The only thing, though, which perhaps, is worth saying is that Kazantzakis is the writer of humanity. He taught me that well enough. Not of fatalism; in Kazantzakis works, there are no weak heroes that they walk in the shadows. He remains deeply poetic, he always finds people who fall and get up to go back as far as possible in the lifecycle. He is the one calling you to reach out to each other, not for him, especially for you. He is the most appropriate to tell the hymns of life and make you love the sand and the sun. He is somewhat whole, what people expressed through words only. He is the history, the love, the dance and the sin, all in an archetypal Greek mold.

images

One and a half century of heaven and earth!

by Rafaela Maneli

Rafaela Maneli is studying Communication and MEDIA at the University of Athens, she loves writing and reading books by a very young age. It is above all an instrument of psychotherapy and contact as she usually says. She has participated and won the national competition of poetry of the Hellenic Literature Union and as she grows up she is trying to write as much as possible. ..
Rafaela Maneli is studying Communication and MEDIA at the University of Athens, she loves writing and reading books by a very young age. It is above all an instrument of psychotherapy and contact as she usually says. She has participated and won the national competition of poetry of the Hellenic Literature Union and as she grows up she is trying to write as much as possible. ..

You can find the original text version in Greek language right underneath…

Ένας αιώνας ανθρωπιάς

Θυμάμαι πολύ καλά ποιό ήταν το πρώτο πράγμα που μου έμαθαν τα βιβλία. Θυμάμαι εξίσου καλά και ποιός μου το έμαθε. Κάθε συγγραφέας είναι σίγουρα διαφορετικός αλλά πάντα έχουμε μια δικιά μας ιδιαίτερα υποκειμενική επιλογή.
Από μικρή θεωρούσα τον Νίκο Καζαντζάκη ως κάτι βαθιά ουτοπικό, έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε και δεν πέθανε, για μένα είναι αύρα! Πέτυχε με έναν δικό του τρόπο ότι προαιώνια πασχίζουν να καταφέρουν οι συγγραφείς, την αθανασία και την αλλαγή.
Δεν χρειάζεται να είσαι αρκετά μικρός ή αρκετά μεγάλος για να διαβάσεις Καζαντζάκη. Δεν είναι τόσο δυσνόητος όπως τον παρουσιάζουν οι πολλοί. Είναι δύσκολα απλός, γιατί για τους ήρωες των έργων του πρέπει να κατέβεις στα πιο τραχιά στρώματα της ψυχής σου.
Κάθε συγγραφέας έρχεται στη ζωή μας σαν συγκυρία και συχνά από επιλογή. Άλλοτε μας αγγίζει κι άλλοτε ξεχνιέται δια παντός, ή απλά αφήνεται για μια εκ νέου επεξεργασία σε μια άλλη πιο κατάλληλη στιγμή.
Τα βιβλία δεν είναι μόνο το περιεχόμενο, οι ήρωες και οι ιστορίες. Στις μυθοπλαστικές αφηγήσεις εκείνο που τραβά το νου είναι ο ίδιος ο συγγραφέας που καταφέρνει να περιπλέξει τα νοήματα του κόσμου μέσα σε λίγες λέξεις.

Αν είναι να ‘ρθει….
Αν ποτέ διαβάσεις Καζαντζάκη, μην τρομάζεις στην αρχή από τη περίεργη γραφή κι απ’ τις δικές του λέξεις, να θυμάσαι πως μιλά μια γλώσσα πάνω από όλα ανθρώπινη. Δεν είναι η ελληνικότητα της γραφής του που γλυκαίνει τον αναγνώστη αλλά αυτή η συγγραφική δεινότητα που τον κάνει ικανό να τοποθετεί τους ήρωές του σ’ ένα πολυπολιτισμικό χωροχρόνο. Τους βάζει να μιλούν μια γλώσσα που πια εκλείπει, μα δεν τους αφήνει να χάσουν τα χαρακτηριστικά της κουλτούρας του. Και προπάντων τους αφήνει να είναι σύγχρονοι και άνθρωποι δικοί μας.
Στα βιβλία του δημιουργεί τις πιο νατουραλιστικές ανθρώπινες κοινωνίες, πολιτείες που συχνά επιλέγουμε να ξεχνάμε εξ’ αιτίας της διαφορετικότητας τους. Μας θυμίζει πως οι άνθρωποι αγαπιούνται αν τους βάλεις μαζί και θεριεύουν αν τους χωρίσεις. Δέχεται τόσο φυσικά τη βιαιότητα της φύσης μας, τοποθετεί τον άνθρωπο στην πιο δυναμική του θέση και τον τρέφει από τις αδυναμίες του. Ακόμα κι ο Θεός στον Καζαντζάκη κρατά την πιο όμορφη διάστασή του, γίνεται μια γλυκιά αύρα, τίποτα δυσνόητο, μα μια απλή ανθρώπινη ανάγκη, μια μορφή που φτιάξαμε για να μας αλλάξει την ψυχή.
Ο Καζαντζάκης μιλά για τα πάντα όπως θα θέλαμε να τα ακούσουμε, μα δεν μας κάνει χάρη. Απλά η πένα του είχε τη δύναμη να συμφιλιώνει την αριστερά με τον Θεό και τ’ άσπρο με το μαύρο. Δεν τον ένοιαζε τι είσαι και ποιός είσαι, μα το ότι είσαι άνθρωπος, κι ακόμα κι αν είσαι δύστροπος, θα ημερέψεις. Πάντα γεννημένος ποιητής πονούσε για τον κόσμο με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο, ήταν ιδεαλιστής μα προσγειωμένος, ένας γλυκός υπέρμαχος όλων εκείνων που καθημερινά μας ζητούν να τα υπερασπιστούμε. Γι ‘ αυτόν δεν κερδίζει πάντα το δίκαιο, μα αξίζει τον κόπο να προσπαθούμε. Όχι γιατί θα αλλάξει κάτι στον κόσμο αλλά γιατί εμείς θα αλλάξουμε τη ψυχή μας.
Τους ανθρώπους του τους έκανε από χώμα, νερό και έρωτα. Και εμφυσούσε μέσα τους σώμα και ανθρωπιά. Έδωσε στην σωματοποίηση την κινητήριο δύναμη που της αξίζει και αγάπησε τη γυναίκα όσο κανένας άλλος. Κάθε γυναίκα, κάθε ηλικίας, κάθε γυναικείο σώμα. Δεν ταύτισε τον έρωτα με τα νιάτα και για αυτό σε κάθε του σελίδα διατηρείται μια αίσθηση αιώνια ελπίδας.
Μίλησε για τα πάντα, για ό,τι ακόμα μας διχάζει, για τους εμφύλιους, για τη φτώχεια, για την ψυχή και την εξουσία μ’ ένα τρόπο αντικειμενικό κι οικείο.
Θα μπορούσα να γράφω για μέρες. Το μόνο, όμως, που ίσως, αξίζει να πω είναι ότι είναι ο συγγραφές της ανθρωπιάς. Κι αυτό μου το έμαθε καλά. Όχι της μοιρολατρίας, στον Καζαντζάκη δεν υπάρχουν αδύναμοι ήρωες που πορεύονται στις σκιές. Μένει βαθιά ποιητικός βρίσκει πάντα ανθρώπους που πέφτουν και σηκώνονται , για να γυρίσουν όσο γίνεται καλύτερα τον κύκλο της ζωής. Είναι εκείνος που σε καλεί να απλώσει το χέρι στον άλλον, όχι γι’ αυτον, για σένα κυρίως. Είναι ο πιο κατάλληλος για να σου πει τους ύμνους της ζωής και να λατρέψεις την άμμο και τον ήλιο. Είναι ολόκληρος αυτό που κάποιοι διατύπωσαν με λόγια μόνο. Είναι η ιστορία , η αγάπη, ο χορός κι η αμαρτία, όλα σ’ ένα αρχέτυπο ελληνικό καλούπι.
Ενάμισης αιώνας παράδεισος και γη!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s