Guardian Angel


The radio was playing his favorite song. He sat for a moment on the windowsill, and looked far away. He observed in full detail the houses. He started from the front ones till the last ones he could reach by his eyes. He looked the rooftops, the chimneys eagerly waiting to make their first smoke of winter.

Lago-Ioannina-_1991_
How much he enjoyed winter. He wore a heavy coat and went down to the lake. When he arrived there, he observed the landscape. He felt as if he was in a complete another era. Fog everywhere. Over the “liquid body” of the Pamvotis lake, there had been created a layer of white smoke. Inside therein he saw all of his dreams. He remembered his childhood. All of his friends passed before his eyes. He laughed when he brought onto his mind all the little naughtiness he did when he was younger. ‘Beautiful years’, he thought.

images
He sat on a small mantel and tried to see through the fog on the opposite side of Ioannina. Vainly. Everything was trapped within this thin white layer. Nevertheless he adored the mist. He liked to stare at the landscape and trying to see everything that others could not see.

images (1)
Once he looked at his watch, he laughed. ‘Three o’ clock, at dawn, and I by myself to the lake. “People could say that I am crazy”’. He turned to look behind him. Very few cars went off the road. On foot, not a single person. He was alone. So alone. Everyone nearby him, and he was so alone.

3302404780_9fbf2b6f71
He walked up to the meeting point, he used to go with his beloved one. The shop next to the lake. Several times when he sat by the window of the shop, he was feeling as if it was above the lake. He remembered she had the same feeling too. His eyes snagged to that table. Always therein, they drank their coffee, tea, or beer. He tried to hide his melancholy. Then he thought that he was all alone and no one was looking at him. He let his mind run in that times. That times that he was holding her inside his arms, and wanted the time to stop. The times when every moment with her was eternal. The times that he was touching her body and she was flying. She screamed from the pleasure of his kisses. Those kisses he was giving her every time.

couple_kissing_at_lake_by_blackroseangel89-d5jg5va
He shivered from the memories. He felt as if all were happening this exact time. He felt every kiss he remembered. Every touch of her body, he was feeling it in his hands.

jeff-rowland-painting
He wiped his eyes and turned around the other way to go. He was confused as long as he saw her. He blinked his eyes to realize that she was standing there. She was. He observed her as he did with the landscapes. She was wearing a plain white dress. Her hair was loose and her face was shining like always. She was barefoot, and now she walked towards him. When she came close to him, she reached out her hand to him and he responded to the call. She smiled and his soul rejoiced. Then the heavens opened and they lost between the angels.

images (2)
The next morning he got up from his bed and went to wake him up. Instead he found a note:
TO MY BEST FRIEND
Forgive me! I could not stand without her. I could not but accept the call. Only dead I would be able to live, because I would be close to her. Before this I was just a living form of life with a dead soul form. I adore you my friend. Please remember me!!!

aivazovskiy_farewell_1869
He hid his face in the paper and broke out into tears. He went out on the balcony and looked at the sky. Clearer than ever this time of year in Ioannina. He stopped crying and threw a smile. He knew that his friend was well, because he was in the corner of the angels with his guardian angel-his beloved.
Michael Moustogiannis
The original version of the story “Guardian Angel”
written by Michael Moustogiannis

ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

Το ραδιόφωνο έπαιζε το αγαπημένο του τραγούδι. Έκατσε για μια στιγμή στο περβάζι και αγνάντεψε. Παρατήρησε με κάθε λεπτομέρεια τα σπίτια. Η ματιά του ξεκινούσε από τα μπροστά μπροστά ως τα τελευταία. Κοίταξε τις σκεπές, τις καμινάδες που ανυπομονούσαν να βγάλουν τον πρώτο καπνό του χειμώνα.
Πόσο του άρεσε ο χειμώνας. Φόρεσε ένα βαρύ παλτό και κατέβηκε στη λίμνη. Όταν έφτασε παρατήρησε το τοπίο. Ένοιωθε σα να ήταν σε μιαν άλλη εποχή. Ομίχλη παντού. Πάνω από το υγρό σώμα της Παμβώτιδας είχε δημιουργηθεί ένα στρώμα λευκού καπνού. Μέσα εκεί είδε τα όνειρα του. Θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια. Πέρασαν από μπροστά του όλοι του οι φίλοι. Γέλασε όταν πήγε το μυαλό του στις σκανταλιές που έκανε μικρός. ‘’Πόσο όμορφα χρόνια’’, σκέφτηκε.
Έκατσε σ’ ένα μικρό πεζούλι και προσπαθούσε να δει μέσα από την ομίχλη την απέναντι πλευρά των Ιωαννίνων. Μάταια. Τα πάντα ήταν εγκλωβισμένα μέσα σ’ αυτό τον όγκο. Παρ’ όλα αυτά την ομίχλη την λάτρευε. Του άρεσε να χαζεύει το τοπίο και να προσπαθεί να δει κάθε τι που δεν φαινόταν.
Μόλις είδες το ρολόι του γέλασε. ‘’3 τα χαράματα κι εγώ μόνος μου στη λίμνη. Θα με περάσουν για τρελό’’. Γύρισε να κοιτάξει πίσω του. Ελάχιστα αυτοκίνητα περνούσαν από το δρόμο. Πεζός ούτε ένας. Μόνος του ήταν. Τόσο μόνος. Όλοι γύρω του κι αυτός μόνος.
Περπάτησε μέχρι το στέκι που πήγαινε με την αγαπημένη του. Ένα μαγαζί δίπλα ακριβώς από τη λίμνη. Πολλές φορές όταν καθόταν στο παράθυρο του μαγαζιού ένοιωθε σα να ήταν πάνω από την λίμνη. Θυμήθηκε ότι αυτή την αίσθηση την είχε κι εκείνη. Η ματιά του σκάλωσε σ’ εκείνο το τραπέζι. Πάντα σ’ αυτό έπιναν τον καφέ, το τσάι, τη μπύρα τους. Προσπάθησε να κρύψει τη μελαγχολία του. Ύστερα σκέφτηκε ότι δεν τον έβλεπε κανείς. Άφησε το μυαλό του να τρέξει σ’ εκείνη την περίοδο. Τότε που την αγκάλιαζε και σταματούσε ο χρόνος. Τότε που κάθε στιγμή μαζί της ήταν μια αιωνιότητα. Τότε που άγγιζε το κορμί της κι εκείνη πετούσε. Ούρλιαζε από την ηδονή των φιλιών. Εκείνων των φιλιών που της χάριζε κάθε στιγμή.
Ανατρίχιασε από τις αναμνήσεις. Ένοιωσε σα να τα περνούσε όλα εκείνη τη στιγμή. Κάθε φιλί που θυμήθηκε το αισθάνθηκε. Κάθε άγγιγμα του κορμιού της το ένοιωθε στα χέρια του.
Σκούπισε τα μάτια του και γύρισε από την άλλη κατεύθυνση να φύγει. Τα έχασε μόλις την αντίκρυσε. Ανοιγόκλεισε τα μάτια του για να συνειδητοποιήσει αν ήταν όντως αυτή. Κι όμως ήταν εκείνη. Την παρατήρησε όπως έκανε και με τα τοπία. Φορούσε ένα ολόλευκο φόρεμα. Τα μαλλιά της ήταν λυτά και το πρόσωπο της όπως πάντα λαμπερό. Ήταν ξυπόλητη και τώρα περπατούσε προς το μέρος του. Όταν έφτασε του άπλωσε το χέρι κι εκείνος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της. Του χαμογέλασε και αγαλλίασε η ψυχή του. Τότε άνοιξαν οι ουρανοί και χάθηκαν στην καρδιά των αγγέλων.

Το επόμενο πρωί σηκώθηκε από το κρεββάτι του και πήγε να τον ξυπνήσει. Αντ’ αυτού βρήκε ένα σημείωμα:
ΣΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥ ΦΙΛΟ
Συγχώρεσε με! Δεν άντεχα χωρίς αυτήν. Δεν μπορούσα να μην δεχτώ το κάλεσμα της. Μόνο πεθαμένος θα μπορέσω να ζήσω γιατί θα είμαι κοντά της. Πριν ήμουν απλά ζωντανή μορφή με νεκρή ψυχή. Σε λατρεύω φίλε μου. Να με θυμάσαι!!!

Έκρυψε το πρόσωπο του στο χαρτί και ξέσπασε σε κλάματα. Βγήκε στο μπαλκόνι και κοίταξε τον ουρανό. Πιο καθαρός από ποτέ τέτοια εποχή στα Γιάννενα. Σταμάτησε να κλαίει και πέταξε ένα χαμόγελο. Ήξερε πως ο φίλος του ήταν καλά γιατί ήταν στην γωνιά των αγγέλων μαζί με τον φύλακα άγγελο του-την αγαπημένη του./

Εν Ιωαννίνοις
21/10/2014
Μιχαήλ Μουστόγιαννης

 

Michael Moustogiannis is a student at the Faculty of Philosophy of the University of Ioannina. Born and raised in the heart of the Peloponnese, and in particular Tripoli Arcadias. From a very young age he was depressed in writing and reading poetry and literature.He is one of the first members of the Literatology team and he is contributing either his own poems and stories or even many articles that he loves to write.
Michael Moustogiannis is a student at the Faculty of Philosophy of the University of Ioannina. Born and raised in the heart of the Peloponnese, and in particular Tripoli Arcadias. From a very young age he was depressed in writing and reading poetry and literature.He is one of the first members of the Literatology team and he is contributing either his own poems and stories or even many articles that he loves to write.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s